سری بازیهای NASCAR طی سالهای متمادی برخلاف اغلب بازیهای ورزشی توسط استودیوها و توسعه دهندگان متفاوتی توسعه پیدا کرده است و بر همین اساس تجربههای گوناگونی برای این مجموعه شکل گرفته که برخی جذاب و برخی ضعیفتر هستند. جدیدترین نسخه این مجموعه با نام NASCAR 25، طی روزهای اخیر در دسترس علاقهمندان قرار گرفته است و ما در این نسخه نیز شاهد توسعه دهنده و ناشر جدیدی هستیم. در این مقاله قصد داریم به سراغ این بازی رفته و ببینیم که میتواند موفقیتی در بین رقبای سر سخت این سبک کسب کند یا خیر. با ما در کریتیکلنز همراه باشید.
«بازتعریفی از یک سنت قدیمی»
این نقد و بررسی بر اساس نسخه مخصوص منتقدین، و پس از 15 ساعت تجربه بازی در پلتفرم PS5 انجام شده است.
بازی NASCAR 25 جدیدترین عنوانی است که بر مبنای مسابقات اتومبیلرانی نسکار (NASCAR) توسط استودیو iRacing توسعه پیدا کرده است. این بازی در دسته عناوین ریسینگ شبیهساز قرار میگیرد و از همان ابتدای امر تلاش میکند، بیش از آنکه یک تجربه آرکید و ساده سازی شده باشد، بازتابی واقعگرایانه از تجربه مسابقات اتومبیلهای استوک را ارائه دهد. نکته قابل توجه درباره NASCAR 25، سابقه توسعهدهنده آن است. استودیو iRacing بیش از هر چیز با شبیهساز حرفهای و شناختهشدهی iRacing در میان علاقهمندان جدی مسابقات اتومبیلرانی مطرح است. همین موضوع باعث شده تا انتظارات از NASCAR 25 از همان ابتدا بالاتر از نسخههای پیشین این مجموعه باشد؛ انتظاراتی که نهتنها به گیمپلی، بلکه به فیزیک رانندگی، هوش مصنوعی رقبا و حس واقعی مسابقات نسکار گره خورده است. اما در طرف دیگر طی سالهای اخیر شاهد عرضه عناوین شبیهسازی فراونی در حوزه مسابقات اتومبیلرانی بودیم که برخی از آنها موفقیتهای چشمگیری را کسب و جای پای خود را در بین هواداران این سبک محکم کردند و این امر باعث ایجاد رقابتهای فشرده و سنگین بین NASCAR 25 و این عناوین خواهد شد.
برخواسته از کف پیست
بازی NASCAR 25 تلاش میکند تا بجای داستان پردازی یا شخصیت پردازی به سراغ ارائه تجربه مستقیم برود. بازی در عمل بستهای کامل از حالتهای مختلف است که میخواهد از طریق آنها مخاطب خود با هر سطح مهارتی که هست به سمت خود کشانده و جذب کند. این حالتها شامل Career، Quick Race، Online، Championship و سیستم Driver Rating میشود که هر یک ویژگیها و امکانات منحصر به فرد خود را دارند. بخش Career را میتوان ستون اصلی محتواهای این بازی دانست که در آن مانند اغلب بازیهای هم سبک باید به عنوان یک تازه کار وارد مسابقات شده و مسیر خود را برای اینکه به یک راننده حرفهای تبدیل شوید، رسم کنید. یکی از ویژگیهای جالب توجه بخش Career این است که خبری از شخصیت پردازیهای مختلف یا روایت داستانی که سعی میکند از طریق احساسی با مخاطب ارتباط برقرار کند نیست. نسکار 25 بیشتر بر روی فرآیندها و ساختار که خود شامل انتخاب تیم، امضای قرارداد، مدیریت اسپانسرها، مدیریت انتظارات طرفداراها و پیشرفت در جدول رنکینگ رقابتها متمرکز شده است. به طبع با این موارد در این بازی و بخشهای دیگر هم خبری از دیالوگهای داستانی و صحنههای سینمایی نیست و بیش از هر چیزی مخاطب با تمرینها و مسابقات شبیهسازی شده طرف است. بهنظر من حضور یک شخصیت در این بخش میتوانست بازی را جذابتر کرده و بازیکن ارتباط بیشتری با بازی داشته باشد اما با این حال سادگی بخشهای مختلف مدیریتی و دوری از هجویاتی که در اغلب بازیهای هم سبک وجود دارد، باعث جذابیت و عام پسندی بیشتری شده است و همین امر یک عنصر مهم برای نگهداشتن مخاطب پای اثر است.
در مقابل بخش Quick Race را میتوان سادهترین نقطه ورود به بازی دانست. تنها کاری که باید انجام دهید انتخاب پیست، تیم (راننده و خودرو) و در نهایت ورود به مسابقه خواهد بود. Quick Race برای افرادی مناسب است که صرفاً میخواهند یک مسابقه کوتاه داشته باشند، کلیات بازی را یاد بگیرند یا بدون وارد شدن به پیچیدگیهای Career و تنظیمات فنی، لذت لحظهای ببرند. این حالت محتوا یا ساختار عمیقی ندارد اما به عنوان یک بخش اصلی، کارکرد خود را به خوبی انجام میدهد. اما برای بازیکنانی که میخواهند تجربهای نزدیکتر به فصلهای واقعی نسکار داشته باشند، حالت Championship انتخاب مناسبتری است. این بخش شامل ساختار مسابقات فصلی، امتیازگیری مرحله به مرحله و تلاش برای قهرمانی نهایی است. همانند بخش Career، بخش Championship هم متمرکز بر شبیهسازی مسابقات است تا ارائه یک روایت داستانی سرگرم کننده؛ اما با این حال یک تفاوت عمده میان این دو بخش وجود دارد و آن هم پرداخت کمتر به موضوعات مدیریتی و ارتقاء جایگاه شهرتی است. با توجه به این موارد میتوان گفت که در این حالت بازیکن کمتر به موارد جانبی پرداخته و تمام تمرکز خود را بر مسابقات فصلی میگذارد. در بخش آنلاین هم همانطور که از نامش پیداست، شاهد مسابقات بین بازیکنان مختلف خواهیم بود. نکته قابل توجه اینجاست که برخلاف اغلب بازیهای هم سبک، هیچ راهکار قابل توجهی برای اینکه بازی منصفانه باشد در نظر گرفته نشده و در اغلب موارد از بین بازیکنان حاضر در صحنه بازی شاهد شیطنتهایی برای به آشوب کشیده شدن صحنه وجود دارد. هر چند این بخش با وجود این مشکل باز هم جذابیت خاص خود را برای بازیکنان خاص دارد اما به طور کلی یک مانع بزرگ برای جذب مخاطبان حرفهای خواهد بود و از این رو به ندرت شاهد تشکیل یک لابی حرفهای و خاص خواهیم بود.
در نهایت یک سیستم جالب توجه هم برای بازی در نظر گرفته شده است که به نام Driver Rating شناخته میشود. این بخش را میتوان به نوعی بخش خبری مسابقات نسکار دانست. البته منظور از بخش خبری، صرفا بهروزرسانیهای جایگاههای رانندگان واقعی در رده مختلف مسابقات NASCAR است که با توجه به هر مسابقه و تغییرات رتبه بندی رانندگان، این بخش بهروزرسانی شده و جایگاه هر راننده را با جزئیات اعلام میکند. به طور کلی بازی از نظر محتوا تنها یک شبیهساز طبقه بندی شده و روند یا یک خط مشخص را دنبال نمیکند که این موضوع با توجه به ماهیت بازی دور از انتظار نبود و با توجه به این موضوع عملکرد بدی هم ندارد.
وقتی که تمرکز مهمتر از سرعت است
در نگاه نخست، مسابقات نسکار شاید ساده به نظر برسند؛ خودروهای قدرتمند با موتور V8 که در پیستهای بیضیشکل با سرعت بالا و صدایی هیجان انگیز در حال گردشاند و در ظاهر تنها حفظ سرعت و سبقت از رقبا اهمیت دارد. اما بازی NASCAR 25 این تصور ساده را به سرعت در هم میشکند و نشان میدهد که عناصر مهم دیگری هم در این مسابقات پر سر و صدا وجود دارند که بهصورت زنجیروار مسیر پیروزی را شکل میدهند. در هسته اصلی گیمپلی این بازی، بیش از هر چیز مدیریت، دقت و درک فیزیک خودرو اهمیت دارد. فیزیک رانندگی در ناسکار 25 یکی از مهمترین بخشها و شاید بتوان گفت اساس شبیهساز بودن این بازی را شکل میدهد؛ عاملی که سالها است به ندرت در سبک ریسینگ دیده میشود. در مسابقات وزن خودروها به خوبی احساس میشود و کوچکترین تغییر در زاویه فرمان یا فشار بیش از حد روی پدال گاز میتواند تعادل خودرو را بر هم بزند. در پیچهای طولانی نگه داشتن مداوم دکمه گردش شما را به بیراهه خواهد برد؛ کنترل لغزش لاستیکها و حفظ مسیر مسابقه اهمیت بالایی دارد و در همان مسابقات اولیه بازی تفاوت میان رانندگی تهاجمی و رانندگی حساب شده را به بازیکن منتقل میکند. یکی دیگر از مواردی که مدتها است در کمتر بازی رایانهای ریسینگی دیدیم؛ تأثیر عوامل خارجی بر کنترل است. فرسایش لاستیکها، مصرف سوخت، تصادفها و حتی ضربههای جزئی ناشی از برخورد با رقبا یا دیواره پیست، به مرور زمان تأثیر خود را در هندلینگ خودرو نشان میدهند. همین مسئله باعث میشود تا در درجه اول هر مسابقه حتی با وجود تمرینات و زمانسنجیها باز هم حالتی پویا پیدا کرده و تجربهای جدید را برای مخاطب داشته باشد و همچنین در درجه بعدی بازیکن مجبور شود استراتژی خود را متناسب با شرایط در حال تغییر تنظیم کند؛ موضوعی که در مسابقات طولانیتر اهمیت دوچندان پیدا میکند. شاید ذکر این موارد باعث تردید در بازیکنان جدید شود اما نگران نباشید؛ توسعه دهندگان تلاش کردند تا با ارائه تنظیمات مختلف سختی و کمکهای رانندگی، دامنه مخاطبان خود را گستردهتر کنند. بازیکنان تازهوارد میتوانند با فعالسازی سیستمهای کمکی، تجربهای حساب شدهتر داشته باشند، در حالی که علاقهمندان جدیتر این سبک قادرند با غیرفعال کردن این کمکها، به فیزیکی نزدیکتر به شبیهسازی حرفهای دست پیدا کنند. با این حال، حتی در سادهترین حالت نیز بازی تبدیل به یک عنوان آرکید نمیشود و همچنان نیازمند تمرکز و شناخت رفتار خودرو است.
اما عامل مهمی که به این موارد معنای واقعی میبخشد بحث هوش مصنوعی است. NASCAR 25 در این زمینه کمی عملکرد نامتوازنی دارد به طوری که در برخی موارد هوش مصنوعی عملکرد خیره کنندهای دارد و در برخی موارد به ناگهان افت محسوسی میکند. با توجه به تجربهای که در مسابقات متعدد کسب شد، میتوان گفت که معمولا عملکرد رقبا (هوش مصنوعی) یک روند سینوسی دارد؛ یعنی اینکه در ابتدای مسابقات عملکرد رقبا کمی ضعیف بوده و به راحتی میتوان از آنها عبور کرد ولی بعد از گذر از دور اول شاهد بهبود قابل توجه در رفتار آنها خواهیم شد و در این مدت با سبقتهای تهاجمی شما را عقب خواهند انداخت. در نهایت با شروع دور آخر به ناگهان افت شدید عملکرد هوش مصنوعی حس شده و طی این دور میتوانید جایگاه خود را بالا ببرید. این رفتار کمی عجیب به نظر میرسد به طوری که با وجود تغییر درجه سختی هم این نوسان تا حد زیادی ملموس خواهد بود. در مجموع، گیمپلی NASCAR 25 نشان میدهد که این عنوان بیش از آنکه یک تجربه سریع و زودگذر باشد، بر صبر، برنامهریزی و شناخت دقیق فیزیک خودرو، محیط و رقبا تأکید دارد. اگرچه این روند ممکن است برای همه بازیکنان جذاب نباشد، اما برای علاقهمندان به شبیهسازی و طرفداران واقعی مسابقات نسکار، میتواند تجربهای عمیق و رضایتبخش فراهم کند.
غرش دیدنی V8
بازی NASCAR 25 با بهره گیری از موتور گرافیکی Unreal Engine 5 توسعه پیدا کرده است و استودیو iRacing هم با تمرکز بر پلتفرمهای نسل نهمی سعی بر ارائه تجربهای بهروز را دارد. در بازیهای ریسینگ، به ویژه عناوینی که بر پایه شبیهسازی بنا شدند، گرافیک و طراحی فقط جنبه زیبایی و چشم نوازی ندارند، بلکه نقش مستقیمی در انتقال حس سرعت، فشار و به طور کلی فضا سازی ایفا میکنند. NASCAR 25 این موضوع را درک کرده و تلاش خود را برای رسیدن به این هدف به کار گرفته است؛ در بازی شاهد استفاده از طیفهای رنگی گسترده که البته جزوی از ماهیت مسابقات اتومبیل رانی است در کنار کیفیت قابل قبولی برای جزئیات و بافتها هستیم. همچنین نورپردازی و سایه زنی هم عملکرد بدی ندارد اما به طور کلی در برخی موارد جای کار بیشتر به خوبی حس میشود. به عنوان مثال در بخش نورپردازی، بازتابشها و اثرات محیطی اعم از تصادفات و رد لاستیکها بر آسفالت با وجود اینکه همین حالا هم کیفیتی که مخاطب را راضی کند دارد اما با یک مقایسه ساده با عناوینی که با Unreal Engine 5 توسعه پیدا کردند میتوان امکان دستیابی به کیفیتهای بالاتر را حس کرد. یا یکی دیگر از موارد افت فریم بازی در بخشهایی از پیستها که کمی محیط شلوغتری دارند به وضوح قابل احساس است که این موضوع با توجه به کیفیت بصری و گرافیکی بازی چندان قابل توجیه نیست. بازی به صورت پیشفرض در حالت 60 فریم در ثانیه اجرا میشود و از این رو کمترین افت فریمی میتواند محسوس باشد و بر تجربه کلی بازیکن اثر گذار باشد.
خوشبختانه در بخش طراحیها بازی عملکرد بهتری دارد. طراحی خودروها یکی از نقاط اساسی برای هویت بازی به شمار میرود. مدلسازی ماشینها با دقت بالایی انجام شده و جزئیاتی مانند بدنه، خطوط آیرودینامیکی، رنگآمیزیها و محیط داخلی به خوبی بازتاب دهنده ماهیت خودروهای نسکار است. همچنین در صورت تصادفهای مکرر میتوان آسیبهای فیزیکی را در بدنه مشاهده کرد که البته همانطور که اشاره شد تنها در حد قابل قبول است. پیستها نیز از نظر طراحی و تنوع، نقش مهمی در تجربه بصری NASCAR 25 دارند. هرچند ساختار کلی پیستهای نسکار شباهتهای زیادی به یکدیگر دارد و از نظر ظاهری هم بسیار ساده و کم جزئیات هستند، اما بازی تلاش کرده با تفاوت در ابعاد، شیبها، نورپردازی و شرایط محیطی، هویت مستقلی به هر پیست ببخشد. مسابقات شبانه، تغییر زاویه نور خورشید و حتی جزئیات محیطی اطراف پیستها، همگی در ایجاد تنوع بصری و جلوگیری از یکنواختی مؤثر هستند. در کنار تصویر، صداگذاری نیز سهم بزرگی در شکلگیری فضای حاکم بر بازی دارد. صدای موتورهای V8، خشن و متناسب با قدرت آنها طراحی شده و تفاوت میان شتابگیری، حرکت در سرعت ثابت و کاهش سرعت بهخوبی قابل تشخیص است. صدای لاستیکها روی آسفالت، برخوردها و هیاهوی تماشاگران، همگی به شکلی هماهنگ در خدمت القای حس مسابقه قرار گرفتهاند. ارتباط رادیویی میان راننده و تیم فنی نیز یکی از عناصری است که به افزایش حس شبیهسازی کمک میکند. اگر چه این صداها نقش مستقیمی در گیمپلی ندارند، اما از نظر فضاسازی توانستند نقش خود را به خوبی ایفا کنند و بازیکن خود را بخشی از یک تیم حرفهای احساس کند. خوشبختانه این فضاسازی از طریق صداها به حدی از کار خوب درآمده که به صورت پیشفرض موسیقی متنی در حین مسابقات در نظر گرفته نشده و شخصا هیچ کمبودی را در این زمینه حس نکردم. هر چند شما میتوانید از طریق تنظیمات موسیقی متن را در بازی اضافه کنید اما احتمالا صدای غرش ماشینها و افکتهای صوتی جانبی به حدی جذاب هستند که شما هم از آن صرف نظر کنید.











