بعضی بازیها پس از انتشار به پایان راه خود میرسند و بعضی دیگر تازه در همان نقطه، فرصت پیدا میکنند تا به چیزی که از ابتدا قرار بود باشند، تبدیل شوند. برخی از این عناوین حتی مرزهای خود را گسترش داده و به بهترین و کاملترین حالت خود تبدیل شوند. عنوان Dragon’s Dogma 2 یکی از همان عناوینی بود که با وجود برخورداری از ایدههای جاهطلبانه، سیستم مبارزات کمنظیر و جهانی سرشار از اتفاقات غیرقابل پیشبینی، نتوانست تمام ظرفیتهای خود را به نمایش بگذارد. البته اشتباه برداشت نکنید؛ چرا که DD2 موفق به کسب نمرات بسیار خوب و فروش 4 میلیونی شد اما تاثیر برداشتهای نادرست افرادی که بدون تجربه آن، دست به نقد شدند، غیر قابل کتمان است. نسخه پایه تجربهای ارزشمند بود که کمتر میتوان نظیر آن را در عناوین همرده یافت. اما همزمان احساس میشد بخش قابل توجهی از پتانسیل آن پشت محدودیتهایی پنهان مانده است و کپکام میتواند با اندکی درایت، آن را به یکی از بهترین عناوین صنعت بازیها تبدیل کند.
حال همانند نسخه اول، بسته الحاقی Dark Arisen آمده تا دقیقا روی همین نقطه دست بگذارد؛ نه صرفاً با اضافه کردن چند مأموریت و دشمن جدید، بلکه با گسترش ساختار کلی بازی، افزایش چالشها، بهبود سیستم لوت، اضافه کردن محیطی تازه و مهمتر از همه، ارائه تجربهای که در بسیاری از جنبهها عمیقتر و کاملتر از نسخه اصلی به نظر میرسد.
اگر بازی Dragon’s Dogma 2 را در زمان عرضه عنوانی میدانستیم که میتوانست بهتر باشد، Dark Arisen همان پاسخی است که بسیاری از طرفداران از کپکام انتظار داشتند. تجربهای که در کنار بازی اصلی قرار میگیرد و آن را به یک بسته بسیار کاملتر تبدیل میکند؛ بستهای که نهتنها ارزش بازگشت به جهان بازی را بالا میبرد، بلکه جایگاه Dragon’s Dogma 2 را در میان RPGهای نسل جدید مستحکمتر میکند.
در ادامه با کریتیکلنز همراه باشید.
برخواسته از کولاک
این نقد و بررسی بر اساس نسخهی مخصوص منتقدین، و پس از 30 ساعت تجربهی بازی روی پلتفرم PC انجام شده است.
به عصر یخبندان خوش آمدید
یکی از مهمترین ویژگیهای Dark Arisen، منطقه جدیدی آن است که بازیکن را به شمال و به سرزمین Norgan میبرد؛ منطقهای که از نظر آب و هوا، طراحی محیطی و فضای کلی، تفاوت محسوسی با بخشهای آشنای بازی اصلی دارد. اگر جهان نسخه پایه بیشتر روی طبیعت سرسبز، دشتها، جنگلها و مناطق بیابانی و سنگی استوار بود، Norgan تصویری سردتر، خشنتر و بیرحمتر از دنیای Dragon’s Dogma ارائه میکند.
Norgan، سرزمینی است که در شمال غربی Bakbattahl واقع شده و سرمای سخت و استخوان سوز، همواره در حال درنوردیدن آن است. سرزمینی که به نظر میرسد زندگی از آنها برای قرنها رخت بسته و به دلیل جغرافیای سخت و خشن خود، به طور کلی از دید دنیای خارج پنهان مانده است.
برف و بوران صرفاً برای ایجاد یک تغییر ظاهری به بازی اضافه نشدهاند. شرایط جوی جدید بخشی از چالشهای اکتشاف را شکل میدهند و باعث میشوند حرکت در محیط همیشه به سادگی گذشته نباشد. در چنین شرایطی، حتی مسیرهایی که در نگاه اول کاملاً قابل عبور به نظر میرسند، میتوانند به مانعی جدی تبدیل شوند.
این همان چیزی است که طراحی محیطی Dark Arisen را جذاب میکند. بازی صرفاً یک منطقه جدید را جلوی بازیکن نمیگذارد تا آن را قدمبهقدم طی کند؛ بلکه تلاش میکند خود محیط را به بخشی از تجربه تبدیل کند. سرما، دید محدود، مسیرهای دشوار و خطراتی که در دل این سرزمین یخزده انتظارمان را میکشند، باعث میشوند حس ماجراجویی بار دیگر به یکی از عناصر اصلی تجربه تبدیل شود.
برف و بوران و کولاکهای سرد که به صورت کاملا رندوم به وجود میآیند، ترس و اضطراب مداوم گشت و گذار در عنوان DD2 را دوچندان میکند، چرا که نه تنها در چنین مواقعی قادر به نقشهخوانی نخواهید بود، که به دلیل محدودیت بسیار شدید دید خود، ممکن است در چند قدمی تهدیدی بسیار ترسناک قرار بگیرید و از آن مطلع نشوید. از این نظر Norgan یکی از بهترین تصمیمهای طراحی Dark Arisen است؛ چراکه تفاوت اقلیمی آن باعث شده منطقه جدید صرفاً نسخه بزرگتری از محیطهای قبلی نباشد و حس کاملا تازه و جدیدی به بازی تزریق کند.
لذت سرگردانی در سیاهچالها!
یکی از مشکلاتی که شاید در Dragon’s Dogma 2 احساس میشد، این بود که جهان بزرگ بازی همیشه از نظر محتوای داخل آن به اندازه وسعتش غنی نبود. غارها، خرابهها و مناطق زیرزمینی در بسیاری از مواقع بیشتر حکم نقاط فرعی برای اکتشاف را داشتند تا مکانهایی که بازیکن واقعاً برای رسیدن به آنها هیجانزده شود. اما Dark Arisen در این زمینه قدمی جدی رو به جلو برمیدارد.
۱۲ چالش سیاهچال جدید تحت عنوان Lost Rites به بازی افزوده شدهاند که نه تنها محتوای بیشتری در اختیار بازیکن قرار میدهند، بلکه ساختار این بخشها نیز بیشتر با فلسفه طراحی یک RPG چالشمحور هماهنگ است. این سیاهچالها بیشتر به مکانهایی تبدیل شدهاند که باید برای ورود به آنها آماده باشیم و در طول مسیر دائماً حواسمان به منابع، دشمنان و شرایط محیطی باشد. چالش هر یک از این سیاهچالها متفاوت از دیگری بوده و خوشبختانه پس از گذشت چند روز در داخل بازی، دوباره در دسترس قرار گرفته و میتوانید دوباره خود را محک بزنید.
نقد و بررسی بازی Dragon’s Dogma 2
همین مسئله باعث شده اکتشاف در Dark Arisen ارزش بیشتری پیدا کند. هر بار که در گوشهای از نقشه با یک مسیر فرعی یا ورودی ناشناخته روبهرو میشویم، احتمال اینکه پشت آن چیزی ارزشمند انتظارمان را بکشد بیشتر از گذشته است. این موضوع در کنار طراحی جدید دشمنان باعث شده سیاهچالها بخش مهمتری از چرخه اصلی بازی باشند و دیگر صرفاً محتوایی برای پر کردن نقشه به نظر نرسند.
سیستم لوت یکی دیگر از بخشهایی است که Dark Arisen در آن نسبت به نسخه پایه پیشرفت محسوسی داشته است. در یک RPG بزرگ، پیدا کردن یک آیتم جدید باید حس کشف و پیشرفت ایجاد کند؛ نه اینکه صرفاً یک نسخه دیگر از همان تجهیزاتی باشد که چند ساعت قبل پیدا کردهایم. Dark Arisen تلاش میکند ارزش این چرخه را بیشتر کند و در عین حال، به آن معنی ببخشد.
تجهیزات قدرتمندتر، آیتمهای کمیابتر و سیستم جدید Spoils باعث شده جست و جو برای پیدا کردن غنیمتهای ارزشمند، ارزش بیشتری داشته باشد. حالا بازیکن دلیل مشخصتری برای ورود به یک دانجن دشوار یا مبارزه با دشمنی که در گوشهای از نقشه کمین کرده دارد. این تغییر شاید روی کاغذ کوچک به نظر برسد، اما در ساختار یک RPG اهمیت بسیار زیادی دارد. وقتی پاداش اکتشاف ارزشمند باشد، خود اکتشاف نیز معنا پیدا میکند. Dark Arisen دقیقاً در همین نقطه موفق میشود چرخه «کاوش، مبارزه، دریافت پاداش و قدرتمندتر شدن» را جذابتر از قبل کند. با به دست آوردن این Spoilها، میتوانید به NPC مخصوصی مراجعه کرده و به نوعی غبار و زنگ از چهره آنها بزدایید تا ببینید که در زیر آنها، چه آیتمی قرار دارد. کیفیت این آیتمها بسته به دشمنانی که نابودی میکنید دارد و طبیعتا هر چه بیشتر در بازی پیشروی و مناطق بیشتری را باز کنید، آیتمهای با کیفیتتری خواهید یافت.
اما شاید مهمترین تغییر برای بازیکنانی که نسخه اصلی را به پایان رساندهاند، افزایش سطح چالش باشد.
Dragon’s Dogma 2 همیشه مبارزات جذابی داشت، اما در بخشهایی از بازی، مخصوصاً برای بازیکنانی که سیستم مبارزه را به خوبی یاد گرفته بودند، احساس میشد تهدیدها آنطور که باید جدی نیستند. Dark Arisen در این زمینه رویکرد سختگیرانهتری دارد و در همان ثانیههای ابتدایی ورود به این بسته الحاقی، این موضوع به خوبی برای بازیکنان روشن میشود.
دشمنان جدید نه تنها نوار سلامتی بیشتری دارند، که رفتار، قدرت حملات و نحوه قرار گرفتن آنها در محیط باعث میشود مبارزات بیشتر از گذشته نیازمند دقت باشند. این مسئله خصوصاً زمانی اهمیت پیدا میکند که چند دشمن قدرتمند همزمان وارد میدان شوند و بازیکن مجبور باشد بین حمله، دفاع، جاخالی و مدیریت Pawnهای خود تصمیم بگیرد. به دفعات پیش میآید که هنگام درگیری به گروهی از دشمنان، دشمنی غولآسا که در آن نزدیکی پرسه میزند نیز به این کشمکش جذب شده و چالش موضوع را به شدت افزایش میدهد. به این موضوع، برف و بوران کاملا رندوم را هم اضافه کنید تا به راحتی متوجه شوید که این بسته الحاقی کوچکترین رحمی در قبال بازیکنان ندارد.
در چنین شرایطی، سیستم مبارزات Dragon’s Dogma 2 بار دیگر ارزش واقعی خود را نشان میدهد. مبارزهای که در نسخه اصلی سرگرمکننده بود، اینجا به تجربهای چالشبرانگیزتر تبدیل شده است؛ تجربهای که از بازیکن میخواهد از تمام تواناییهای کلاس انتخابی، تجهیزات و همراهانش استفاده کند. حتی فرار کردن نیز یک استراتژی هوشمندانه به شمار میآید و به دفعات پیش میآید که این استراتژی را اتخاذ کنید!
این همان نوع سختیای است که یک RPG به آن نیاز دارد؛ نه سختی مصنوعی و آزاردهنده، بلکه چالشی که بازیکن را وادار میکند بازی را بهتر یاد گرفته و تصمیمات منطقی بسته به شرایط اتخاذ کند.
گشت و گذار این بار بدون محدودیت
شاید یکی از مهمترین تغییرات بازی Dragon’s Dogma 2: Dark Arisen، توجه به یکی از انتقادهای قدیمی بازیکنان باشد: سیستم Fast Travel
در نسخه پایه، محدودیتهای مربوط به جابهجایی سریع گاهی اوقات بیش از آنکه حس ماجراجویی ایجاد کنند، باعث اتلاف زمان میشدند. Dragon’s Dogma 2 میخواست بازیکن جهانش را پیاده طی کند، اما همیشه این اجبار به معنای یک ماجراجویی جذاب نبود. البته باید گفت که ساختار کلاسیک DD سبب شده تا این موضوع برای افرادی که با آن اخت گرفتهاند، به طور جدی آزار دهنده نباشد. Dark Arisen این مسئله را تا حد زیادی اصلاح میکند. این بار آیتم Eternal Ferrystone از همان اوایل در اختیار شما قرار میگیرد تا بتوانید بدون محدودیت، به نقاط مشخص، Fast Travel کنید.
با رفع بخشی از محدودیتهای Fast Travel و فراهم کردن دسترسی راحتتر به مسیرهای مختلف، بازی تعادل بهتری میان «اکتشاف» و «راحتی» ایجاد میکند. حالا اگر بخواهیم در جهان قدم بزنیم، این انتخاب خودمان است؛ نه اینکه سیستم بازی ما را مجبور کند برای رسیدن به مقصدی که بارها دیدهایم، دوباره همان مسیر طولانی را طی کنیم. این تغییر شاید یکی از سادهترین اصلاحات Dark Arisen باشد، اما از نظر تجربه کاربری تأثیر بسیار زیادی دارد.
در نهایت، چیزی که Dragon’s Dogma 2: Dark Arisen را ارزشمند میکند، صرفاً تعداد محتویات جدید آن نیست. اهمیت اصلی این بسته در این است که بسیاری از نقاط قوت نسخه اصلی را تقویت و بخشی از ضعفهای آن را اصلاح میکند.
Dragon’s Dogma 2 از همان ابتدا یکی از متفاوتترین RPGهای نسل جدید بود. سیستم Pawn، مبارزات آزاد و فیزیکی، دشمنان عظیم، امکان بالا رفتن از بدن هیولاها، طراحی جهان و آزادی عمل آن، همگی عناصری بودند که باعث میشدند بازی هویت مخصوص خود را داشته باشد.
Dark Arisen این هویت را حفظ کرده و در عین حال، روی آن لایههای بیشتری ساخته است. لوت بهتر، سیاهچالهای کاملتر، دشمنان سختتر، مبارزات چالشبرانگیزتر، منطقهای تازه با طراحی اقلیمی متفاوت، داستانی جذابتر و محدودیت کمتر در جابهجایی، همگی دست به دست هم دادهاند تا تجربهای شکل بگیرد که از نسخه پایه عمیقتر و کاملتر است.
شاید مهمترین دستاورد Dark Arisen این باشد که دیگر لازم نیست بازی Dragon’s Dogma 2 را صرفاً به خاطر «پتانسیل» آن تحسین کنیم. این بار خود بازی دلایل بسیار بیشتری برای تحسین شدن دارد.
اگر نسخه اصلی را تجربه کردهاید، Dark Arisen دلیل بسیار خوبی برای بازگشت به این جهان است. اگر هم تاکنون به سراغ Dragon’s Dogma 2 نرفتهاید، این بسته در کنار بازی اصلی یکی از کاملترین شکلهایی است که میتوان برای تجربه این اثر تصور کرد.
Dragon’s Dogma 2 همیشه یک RPG متفاوت بود؛ Dark Arisen کاری کرده که این تفاوت، حالا بیشتر از همیشه با کیفیت همراه باشد.





