اساطیر کاتالو در دنیا‌های لاوکرفتی ویدئوگیم جزو اساطیر کمتر پرداخته شده هستند اما بازی The Shore از استودیو یونانی Dragonis Games تصمیم به اقتباس از این اساطیر و گسترش دنیای آن می‌کند. عنوانی که بیشتر یک شبیه‌ساز پیاده‌روی اول شخص Cosmic Horror است که داستان مردی به نام Andrew را در یک جزیره متروکه روایت می‌کند. اکثر توسعه بازی The Shore توسط یک نفر انجام شده و به همین دلیل تجربه کامل بازی زمان زیادی نمی‌برد. در ادامه با نقد و برسی بازی The Shore: Enhanced Edition همراه کریتیک‌‌‌لنز باشید.

رمز و راز اساطیر لاوکرفتی

این نقد و بررسی بر اساس نسخه‌ مخصوص منتقدین، و پس از 5 ساعت تجربه‌ بازی در پلتفرم PS5 انجام شده است.

بازی The Shore در جزیره‌ای متروکه روایت می‌شود که در همان نگاه‌های اول غیرعادی به نظر می‌رسد. شخصیت اصلی بازی اندرو ماهیگیری میان‌سال است که به همراه دخترش Elle به ماهیگیری می‌رود اما اتفاقات ناگوار باعث می‌شود قایق اندرو شکسته شود و او پا به این جزیره مرموز بگذارد و به دنبال دختر گم‌شده‌اش بگردد. با گذشت زمان و کاوش بیشتر، جزیره آرام روی واقعی خود را بیشتر نشان می‌دهد و این چیزی جز حضور خدایان لاوکرفتی نیست.

بازی The Shore از کتاب‌هایی همچون The Shadow over Innmouth، The Shadow out of time، At the Mountains of Madness و البته the call of cthulhu الهام گرفته است و هرکدام در فلسفه Cosmic Horror بازی تقش قابل توجهی دارند. بزرگترین نکته مثبت بازی نیز طراحی عالی این شخصیت‌های مخوف کیهانی است. در بازی اندرو با موجوداتی همچون کاتولو، داگون و آزاتوت در این عنوان روبرو می‌شود که طراحی هرکدام از این موجودات به درستی تمام انجام شده و ترس را منتقل می‌کند.

روایت بازی The Shore را به دو بخش می‌توان تقسیم کرد. بخش اول جزیره بازی است که مبتنی بر گشت و گذار و پیدا کردن نامه‌ها، عکس و اشیا مختلف است که  دنیا و داستان بازی را روایت می‌کند. بخش دوم  اندرو از جزیره خارج می‌شود و دیگر خبری از نامه و جمع‌آوری اشیا نیست. اندرو با به دست گرفتن یک اسلحه کیهانی به سمت جلو پیش می‌رود و عملا برخلاف بخش اول بازی حرکت می‌کند که همین باعث می‌شود بخش دوم بازی افت محسوسی را دچار شود.

داستان بازی The Shore شروع جذابی دارد اما هرچه رفته رفته قابل پیش‌بینی و خسته‌کننده می‌شود به طوری که حتی پلات توییست انتهای بازی غافلگیرکننده نیست. شخصیت‌پردازی اندرو بسیار سطحی است و چیز زیادی را برای ارائه نمی‌دهد و حتی اگر ارائه هم بدهد، سوالا و ابهامات دیگری را بی‌پاسخ می‌گذارد. در کنار شخصیت پردازی سطحی، دیالوگ‌های بازی هم پیش‌پا افتاده هستند و تنها دلیلی که خوب به نظر می‌رسند صداپیشگی قابل قبول شخصیت اندرو است.

جزیره مرموز خالی

همانطور که گفته شد، بازی The Shore از دو بخش تشکیل شده است و از نگاه طراحی مراحل نیز این حرف صدق می‌کند. نیمه اول بازی بیشتر یک شبیه‌ساز پیاده‌روی تعاملی است و هسته گیم‌پلی بازی با گشت و گذار در جزیره، یافتن یادداشت‌ها و عکس‌ها میگذرد اما همین گشت و گذار به دلیل وجود دیوارهای نامرئی آن هم در تمام مکان‌هایی که فکر می‌کنید اذیت‌کننده می‌شود. پازل‌های بازی The Shore عمدتا به هیچ تحلیلی نیاز ندارند و تنها با سرهم بندی کردن اجزا به راحتی می‌توانید به راحتان ادامه دهید و برای عنوانی تعاملی به این شکل و سیاق انتظارات بیشتری در این مورد میرفت.

و اما بخش دوم بازی، این زمانی است که بازی به مرور در چرخه تکرارگرفتار می‌شود چرا که دیگر خبری از یادداشت و جمع‌آوری اشیا نیست و مسیر از چیزی که بود خطی‌تر می‌شود. بازی با ارائه یک اسلحه کیهانی اجازه تیراندازی و درگیری با موجودات کیهانی را به شما می‌دهد که در نگاه اول جذاب به نظر می‌رسد اما به سرعت یکنواخت می‌شوند و جدای از این باعث می‌شود هویت بازی دچار گمراهی شد. همچنین این درگیری‌ها هیچ چالشی ندارد و احتمال خیلی کمی وجود دارد در درگیری شکست بخورید. المان‌های ترسناک بازی در بخش دوم بازی بیشتر قابل تماشا هستند. مواجه با موجودات کیهانی و دیدن عظمت و ناچیز بودن انسان در مقابلشان چیزی است که بازی The Shore به دنبال آن بوده و تاحدودی نیز موفق بوده است.

نقد و بررسی بازی Directive 8020

موسیقی بازی The Shore: Enhanced Edition یکی از نکات مثبت این عنوان به حساب می‌آِید. ترکیب Dark Ambient با ارکسترال سینمایی به خوبی حس و حال بازی را روایت می‌کند و شما را در دل رمز و راز این جزیره فرو می‌برد. صداگذاری‌های محیط بازی برای عنوانی که به مدت طولانی توسط یک نفر توسعه یافته قابل قبول هستند و در این کنار صداگذاری خش‌دار و میان‌سال شخصیت اندرو باعث می‌شود شخصیت اصلی داستان واقعی‌تر به نظر برسد.

عنوان The Shore از جلوه‌های بصری بسیار خوبی بهره‌مند است و هر لحظه قدم‌زدن در جزیره کاملا حس و حال خوفناک بازی را منتقل می‌کند اما این یکپارچه نیست و با خروج از جزیره مشکلات بصری بازی نمایان می‌شوند; گویی که در یک ساعت از یک بازی با جلوه‌های بصری مدرن به Half Life 1 سفر کرده‌اید. همچنین بازی از لحاظ فنی در PS5 در برخی از مکان‌ها از افت فریم و گلیچ‌های گرافیکی رنج می‌برد و که انتظار می‌رفت برای پورتی بعد از تقریبا 5 سال این مشکلات نباشد. انیمیشن‌های بازی در برخی از جاها خوب و در برخی ازجاها معمولی هستند که در کل انیمیشنی معمولی را ارائه می‌دهد.

سخن پایانی

بازی The Shore عنوانی نیست که از آن انتظار مکانیک گیم‌پلی پیشرفته داشته باشید و بیشتر از شما می‌خواهد از محیط بازی و ترس کیهانی بازی لذت ببرید و اکتشاف کنید. داستان بازی هرچند در ابتدا مرموز و جذاب به نظر می‌رسد اما با شروع نیمه دوم بازی به مرور جذابیت خود را از دست می‌دهد و به یک داستان قابل پیشبینی تبدیل می‌شود. طراحی مسیر بازی هرچند گاها گیج‌کننده به نظر برسند اما خطی و یکنواخت هستند و مدام دیوارهای نامرئی مانع حرکت شما می‌شوند. موسیقی بازی دلنشنین و هم راستا با تم بازی است و در این راه جلوه‌های بصری زیبای جزیره، تجربه بازی را دلنشنین می‌کند.

اگر به دنبال یک تجربه کوتاه 3 الی 4 ساعته در دنیایی لاوکرفتی و همچنین علاقه‌مند به اسطوره‌های لاوکرفتی همچون کاتالو با قیمتی مناسب هستید، بازی The Shore گزینه مناسبی برای شماست چرا که با تمام مشکلات، این بازی پکیج قابل قبولی را برای تجربه ارائه می‌دهد.