بازگشت و ریمستر شدن جواهری مخفی از دهه 90 چیزی نیست که به آن عادت داریم. معمولا تنها عناوینی که در طول سالها طرفداران بسیاری جذب خود کرده‌اند شانس این را پیدا می‌کنند تا با ظاهری مدرن‌تر برای پلتفرم‌های جدید عرضه شوند. با این حال، Nightdive Studios، متخصص ریمسترسازی و احیای عناوین دهه 90 میلادی، این بار با کمک شرکت Atari روی Outlaws دست گذاشته است. بازی وسترن اول شخصی که LucasArts در روزهای اوج عناوین اول شخص با Jedi Engine ساخت. موتور بازیسازی قدرتمندی که با وجود عمر کوتاهش، در آن سالها آزادی عمل قابل‌توجهی در ساخت مراحل ارائه می‌کرد. Outlaws با اینکه هیچوقت پرطرفدار نشد، اما افراد معدودی که آن را تجربه کرده بودند، همیشه از آن به عنوان یک تجربه ارزشمند یاد می‌کردند. با نقد و بررسی بازی Outlaws + Handful of Missions Remaster همراه کریتیک‌لنز باشید.

احمق نباش، مارشال!

این نقد بر اساس نسخه ارسالی سازندگان و پس از 15 ساعت تجربه در PS5 نوشته شده است.

به خاطر یک مشت دلار

با اینکه بازی Outlaws + Handful of Missions Remaster در نگاه اول مشابه دیگر شوترهای کلاسیک دهه 90 از جمله Doom و Quake است، اما چیزی که LucasArts به این سبک اضافه می‌کند، داستانسرایی جادویی از طریق کات‌سین‌های پرجزئیات و انیمیشن‌های دیدنی است. بنابراین بلافاصله پس از شروع، بازی می‌تواند با کات‌سین‌های جذابش که حالا به لطف Nightdive Studios برای اولین بار با کیفیت بهتری ارائه شده‌اند، به مخاطب انگیره برای دنبال کردن داستان James Anderson بدهد. او یک مارشال بازنشسته است که مجبور می‌شود به دلیل گروگان گرفته شدن دخترش، در مسیری پر از کشت و کشتار قرار بگیرد.

با اینکه ماجرا ساده به نظر می‌رسد اما به لطف کات‌سین‌های دیدنی بازی، نویسندگی ماهرانه و صداپیشگی‌هایی که به طور غافل‌گیرکننده‌ای از استانداردهای دهه 90 فراتر می‌روند، روایتی خلق شده است که تا انتها می‌تواند مخاطب را درگیر داستان کند. البته با توجه به اینکه این کات‌سین‌های داستانی معمولا تنها در انتهای هر مرحله تعبیه شده‌اند، بازی می‌توانست با افزایش رویدادهای داستانی، تعادل بهتری بین داستان و گیم‌پلی ایجاد کند. در این ریمستر نیز Nightdive Studios کاملا به محتوای بازی وفادار مانده است و به جز مسائل و امکانات فنی، تغییری در آن نداده است.

بازی شناخت پخته‌ای از سبک فیلم‌های وسترن اسپاگتی دارد و مدام از خصوصیات آنها نه تنها در روند داستان‌سرایی، بلکه در محیط، گیم‌پلی و حتی منوی انتخاب درجه سختی که بر اساس فیلم خوب، بد، زشت طراحی شده است، استفاده می‌کند. بنابراین ابدا نمی‌توان بازی را صرفا یک شوتر کلاسیک با حال و هوای وسترن دانست، بلکه Outlaws یک تجربه وسترن تمام‌عیار محسوب می‌شود.

خوب، بد، زشت

از آنجایی که این نسخه صرفا یک ریمستر محسوب می‌شود، خبری از تغییرات اساسی یا مدرن‌سازی تمام‌عیار ظاهر بازی نیست. با این حال Nightdive Studios سعی کرده است تمام بافت‌های بازی را تغییر دهد و جزئیات بیشتری به اکثر عناصر محیط از جمله شخصیت‌ها، پوشش گیاهی و سازه‌ها اضافه کند. از آنجایی که تنها با فشردن یک دکمه می‌توانید بین ظاهر اورجینال و ریمسترشده جابه‌جا شوید، مقایسه آنها بسیار آسان است.

دشمنان ظاهر بسیار مدرن‌تری دریافت کرده‌اند و بهتر می‌توان حرکات آنها را تشخیص داد. خوانایی محیط‌ها مخصوصا محیط‌های تاریک مانند غارها یا مناطق زیر آب بهبود پیدا کرده است و بهتر می‌توان مسیر را در بازی پیدا کرد. با این حال، آسمان، درها و برخی دیگر از عناصر بازی با اینکه بافت‌های تازه‌ای دریافت کرده‌اند اما جزئیات قابل‌توجهی به آنها اضافه نشده است. این باعث شده است ارتقای بازی از نظر ظاهری یکدست نباشد و تنها در برخی محیط‌ها بهبود جزئیات گرافیکی بازی به وضوح قابل تشخیص باشد.

با وجود تمام این موارد، امکان تجربه بازی به صورت 4K و 120 فریم، مطمئنا یک ارتقای قابل‌لمس محسوب می‌شود. امکان شلیک و جابه‌جایی روان‌تر و بافت‌های مدرن دستان و اسلحه‌ها در حالت اول شخص، تاثیر مثبت مستقیمی روی تجربه گیم‌پلی گذاشته است.

سرت را بدزد، احمق!

با اینکه مرحله اختصاصی جدیدی برای این ریمستر در کار نیست، با این حال این نسخه یک پکیج پرمحتوا و متنوع محسوب می‌شود. علاوه بر کمپین داستانی اصلی بازی که مراحل درگیرکننده و متفاوتی ارائه می‌کند و هر کدام از آنها دارای ساختار، طراحی مراحل و ظاهر متفاوتی هستند، بازی دارای 5 مرحله تاریخی جداگانه است که با حال و هوای متفاوتی مانند جنگ داخلی ارائه شده‌اند. به طور کلی اکثر مراحل از طراحی هوشمندانه‌ای بهره‌مند هستند و با اینکه بازی با استانداردهای این روزها که در آن به مخاطب کمک بسیاری می‌‌شود مطابقت چندانی ندارد، سختیِ پیدا کردن راه‌های مخفی و حل کردن معماهای بازی، در نهایت حس رضایت را به همراه خواهد داشت.

شلیک سریع با هفت‌تیر در بازی هنوز هم پس از سالها یکی از لذت‌بخش‌ترین مکانیک‌های بازی محسوب می‌شود و با اینکه شات‌گان‌های متنوع بازی به پای هفت‌تیر نمی‌رسند، به طور کلی تجربه مبارزه در بازی به راحتی خسته‌کننده نمی‌شود و می‌تواند تا انتها مخاطب را سرگرم کند. مکانیک اسلحه دوربین‌دار بازی در آن روزهای دهه 90 یکی از اولین قابلیت‌های زوم در بازیهای این سبک را ارائه می‌کرد و با اینکه حالا قدیمی شده است و کار با آن سخت است، اما هنوز هم برای فواصل طولانی کارآمد است. البته اگر بازی بازسازی می‌شد، می‌توانستیم تصور کنیم که این مکانیک همراه با مکانیک کندِ پرتاب دینامیت، به طور کلی تغییر کند.

برای افرادی که دوست ندارند تجربه وسترن‌شان با Outlaws به مراحل تک‌نفره محدود شود، بازی دارای بخش چند‌نفره به همراه چندین مود متنوع است از جمله مودهای تسخیر پرچم و رقابت برای به‌دست آورن مرغ زنده که مفرح‌ترین تجربه چند‌نفره این بازی محسوب می‌شود. بازی امکانات اولیه کافی برای یک تجربه چند‌نفره کلاسیک را به خوبی فراهم کرده است اما در حال حاضر به دلیل کمبود افرادی که در حال تجربه بازی هستند، زمان نسبتا زیادی را باید صبر کنید تا افراد کافی برای تیم‌ها دور هم جمع شوند. البته قابلیت Crossplay و امکان تجربه بازی در کنار افرادی که از پلتفرم‌های دیگر به بازی متصل شده‌اند، کمی به این مشکل کمک کرده است.

از قابلیت‌های جانبی دیگر بازی می‌توان به بخش Vault اشاره کرد که در آن تصاویر هنری بازی، استوری‌بردها و دیگر محتویات تصویری مربوط به زمان توسعه اولیه بازی اشاره کرد که مخصوصا برای طرفدارانی که با این عنوان خاطره دارند، ارزشمند است. همینطور طبق عادت استدیوی Nightdive، شاهد تنظیمات گسترده‌ای هستیم که به مخاطب اجازه می‌دهد تجربه بازی را طبق نیازهای خود شخصی‌سازی کند، بهترین کنترل را برای تجربه خود تنظیم کند و خروجی باب میل خود دریافت کند.

بازی خوشبختانه قابلیت‌های کنترلی نسل نهمی را فراموش نکرده است و به خوبی از امکانات کنترلر دوال‌سنس بهره می‌برد تا مبارزات بازی به خوبی به دستان مخاطب منتقل شود. همینطور بهره‌گیری از Gyro Aiming و سنسورهای موشن کنترل دوال‌سنس، نشانه‌گیری در بازی را ارتقا داده است و به سرعت بازی افزوده است.

نوای وسترن اسپاگتی

با وجود تمام مواردی که توضیح دادیم، موسیقی با اختلاف بهترین عنصر بازی Outlaws + Handful of Missions محسوب می‌شود. اگر به هر دلیلی امکان تجربه بازی را ندارید، حداقل باید موسیقی بازی را بشنوید! هر چقدر هم عناصر دیگر بازی کهنه به نظر برسند، موسیقی بازی تمام‌نشدنی است و با ظرافتی جادویی مخاطب را درون یک فیلم وسترن اسپاگتی قرار می‌دهد و باعث می‌شود ساعت‌ها غرق هفت‌تیرکشی و رجزخوانی شوید.

البته صداگذاری حرفه‌ای و دقیق محیط و اسلحه‌ها و همینطور دیالوگ‌های به‌یادماندنی که دشمنان در هنگام مبارزه می‌گویند نیز باعث شده است تجربه شنیداری بازی به راحتی از تجربه بصری بازی پیشی بگیرد؛ با وجود اینکه ریمستر شدن بازی اثری روی آنها نگذاشته است.