تصمیم سونی (PlayStation) برای حرکت تدریجی به سمت کنار گذاشتن نسخههای فیزیکی بازیها، همچنان با واکنشهای گستردهای از سوی فعالان صنعت بازیهای ویدیویی روبهرو میشود. پس از انتشار گزارشهایی مبنی بر برنامه این شرکت برای توقف تولید نسخههای فیزیکی بازیها تا حدود سال ۱۴۰۷ اکنون انجمن خردهفروشان سرگرمی بریتانیا (Entertainment Retailers Association یا ERA) نیز به جمع منتقدان این سیاست پیوسته است. این انجمن معتقد است حذف تدریجی نسخههای فیزیکی میتواند به بازار خردهفروشی و همچنین بخشی از جامعه بازیکنان آسیب وارد کند.
انجمن ERA: بازار نسخههای فیزیکی بازی های PlayStation همچنان ارزش بالایی دارد
به گزارش کریتیک لنز و به نقل از gamesradar انجمن خردهفروشان سرگرمی بریتانیا که نمایندگی برخی از بزرگترین فروشگاههای این کشور، از جمله آمازون و سینزبریز (Sainsbury’s) را بر عهده دارد، اعلام کرده است سونی با چنین تصمیمی در حال فاصله گرفتن از بازاری سودآور است.

«کیم بیلی»، مدیرعامل انجمن ERA، در گفتوگو با The Game Business اظهار داشت بر اساس دادههای این انجمن، ۲۵ درصد از کاربران زیر ۲۵ سال همچنان از دیسک برای اجرای بازیها استفاده میکنند و ارزش بازار بازیهای فیزیکی در بریتانیا طی سال ۲۰۲۵ از ۳۰۰ میلیون پوند (حدود ۴۰۲ میلیون دلار) فراتر رفته است. صنعت بازی باید از تمام روشهای قانونی خرید بازی که مورد علاقه مصرفکنندگان است حمایت کند، نه اینکه گزینههای آنها را محدودتر سازد.
نگرانی مشترک خردهفروشان و گیمرها
به نظر میرسد این بار نگرانی فعالان بازار و کاربران در یک نقطه به یکدیگر رسیده است. خردهفروشان از کاهش فروش نسخههای فیزیکی و از دست رفتن بخشی از درآمد خود ابراز نگرانی میکنند و در مقابل، بسیاری از گیمرها نیز معتقدند حرکت صنعت به سمت نسخههای کاملاً دیجیتالی، مفهوم مالکیت واقعی بازیها را با چالش روبهرو میکند.
در سالهای اخیر، بسیاری از ناشران تمرکز بیشتری بر فروش دیجیتالی داشتهاند؛ با این حال، نسخههای فیزیکی همچنان برای گروهی از کاربران اهمیت ویژهای دارند. امکان نگهداری دائمی بازی، خرید و فروش نسخههای دستدوم، امانت دادن دیسک به دیگران و حفظ آرشیو شخصی از جمله مهمترین دلایلی است که باعث شده این بخش از بازار همچنان جایگاه خود را حفظ کند.
نسخههای فیزیکی چه مزیتی نسبت به نسخههای دیجیتالی دارند
در همین راستا، «داستین بیلی»، نویسنده وبسایت GamesRadar+، پیشتر تجربه شخصی خود را از استفاده طولانیمدت از سختافزارهای قدیمی مطرح کرده بود. او توضیح داد کنسول NES دستدومی که در دهه ۹۰ میلادی خریداری کرده، پس از چند تعمیر جزئی هنوز هم قابل استفاده است و بسیاری از بازیهای آن نیز همچنان در بازار نسخههای دستدوم پیدا میشوند.
او میگوید زمانی که ۷۰۰ دلار برای خرید پلیاستیشن ۵ پرو پرداخت کرده، انتظار داشته این کنسول نیز تا ۳۰ یا حتی ۴۰ سال آینده قابل استفاده باشد. با این حال، از نگاه او اگر بازیهای خریداریشده تنها به مجوزهای دیجیتالی و سرورهایی وابسته باشند که شرکت سونی هر زمان بتواند دسترسی به آنها را متوقف کند، ارزش بلندمدت این سرمایهگذاری برای مصرفکنندگان زیر سؤال خواهد رفت.
بیلی در پایان تأکید میکند نسخههای فیزیکی مزایایی دارند که نسخههای دیجیتالی معمولاً از آنها بیبهره هستند. یک دیسک را میتوان با اعضای خانواده به اشتراک گذاشت، آن را فروخت یا معاوضه کرد، به مجموعه شخصی افزود و حتی سالها بعد، بدون وابستگی به سرویسهای آنلاین، دوباره اجرا کرد. به همین دلیل، بسیاری از کاربران معتقدند حذف کامل نسخههای فیزیکی، علاوه بر تغییر مدل کسبوکار صنعت بازی، میتواند حق انتخاب مصرفکنندگان را نیز محدود کند.
