توسط 
یکی از ترسناکترین احساساتی که انسانها، در دوران کودکی خود تجربه میکنند، ترس از تنهایی است. زمانی که شما برای اولین بار، در خانه تنها میشوید یا پدر و مادر خود را در یک فروشگاه بزرگ گم میکنید، چه حسی به شما دست میدهد؟ عناصر ترسناک در بازیها، صرفا به استفاده از هیولاهای بدریخت، ترساندن شما به صورت ناگهانی و موسیقیهای دلهرهآور خلاصه نمیشود. اتمسفری که در یک محیط وجود دارد، به صورت مستقیم روی روان شما تاثیر میگذارد. عبور از محیطهای تنگ و تاریک، یکی از سادهترین مثالهایی است که میتوان در مورد این سبک از ترس روان شناختی زد. اگر در کنار آن، تنهایی را اضافه کنیم حس ترس در شما چند برابر میشود. با اینکه شاید هیچ شخصی در محیط وجود نداشته باشد؛ که برای شما نگرانی ایجاد کند، شما همیشه این احساس را دارید که شاید یک نفر میخواهد یک بلایی سر من بیآورد.
بازی Dreamecore که توسط یک استودیو آرژانتینی به نام Montraluz ساخته شده، قصد دارد چنین تجربهای را برای شما به تصویر بکشد. با نقد و بررسی بازی Dreamcore با کریتیکلنز همراه باشید.
سرگردان در راهروها
این عنوان بر اساس نسخه منتقدین، بعد از 9 ساعت تجربه بازی روی پلتفورم PC بررسی شده است.
قدم زدن همراه با اضطراب
عنوان Dreamcore در دسته بازیهای شبیهساز قدمزنی قرار میگیرد. شما قرار نیست در این بازی، کار عجیب و غریبی انجام دهید و به عبارتی، بازی گیمپلی پیچیدهای ندارد. راه رفتن در محیطهای مختلف، اصلیترین کاری است که شما در طول بازی انجام میدهید. اما در همین قسمت است؛ که بازی مهمترین عنصر خود را برای شما رو میکند.
در ابتدا، شما بدون هیچ توضیحی وارد بازی میشود و از یک مکان نامعلوم بیدار میشوید. در طول گیمپلی، بازی هیچ راهنمایی و توضیح خاصی به شما ارائه نمیدهد. بعد از چند دقیقه که در محیط قدم میزنید، متوجه میشوید که دهها مسیر مختلف وجود دارند. درنهایت هدفی که دارید، پیدا کردن مسیر درست برای رسیدن به نقطه پایانی مرحله است. اما در این میان، چندین نکته وجود دارد که باعث نگرانی شما میشوند! اولین موردی که در طول بازی نمایان میشود، طراحی محیطهای مختلف است. در بازی 5 مرحله مختلف وجود دارد که هرکدام، مکانها و اتمسفر خاص خود را دارند. برای مثال مرحله اول بازی Dreampools نام دارد. شما در یک استخر سرپوشیده قرار دارید و در این مکان مسیرهای زیادی وجود دارند؛ که شما دقیقا نمیدانید که مسیر درست کدام است. این اولین چیزی است که شما از بازی دریافت میکنید. حس تنهایی و گم شدن در یک مکانی نامعلوم، میتواند حسابی به شما استرس و اضطراب وارد کند. در بخشی از مسیر، شما از مکانهایی تاریک و باریک رد میشوید. هیچ فردی هم در آن مکان وجود ندارد که شما را بترساند؛ اما با این وجود قطعا حس ترس زیر پوست شما لمس میشود. مورد دیگری که در پیدا کردن مسیر درست وجود دارد، متغیر بود ساختار آن است. در هر باری که شما یک مرحله را شروع میکنید، مسیرها تغییر میکنند و متفاوت هستند. شما نمیتوانید دوباره از یک مسیر مشخص حرکت کنید. این موضوع یکی از نقاط قوت اصلی این بازی است؛ که میتواند یک تجربه خاص برای هر شخص ایجاد کند.
صدای شما، عامل اصلی ترس شما!
یکی از کلیدیترین عناصر بازیهای ترسناک، به صداگذاری و موسیقی آنها برمیگردد. بازیهای مختلف کارهای زیادی را، این طریق برای ترساندن شما انجام میدهند. دشمنهایی با سر و صداهای دلهره آور و موسیقیهایی که وحشت را در شما زنده میکند، جزوی از این موارد هستند. در این میان یکی از مهمترین عواملی که این عنصر را کامل میکند، صدای خود محیط است. گاهی اوقات داخل خود محیط هیچ صدایی وجود ندارد؛ اما عنصری باعث به راه انداختن صدا در آنجا باشد. یکی از این عناصر خود شما هستید! زمانی که شما در یک راهرویی راه میروید که کاملا ساکت است؛ صدای قدم زدن شما در محیط میپیچد. وقتی روی آب، چمن یا هر سطح دیگری راه میروید، صدای خودتان را به وضوح میشنوید.
حتی در زمان روشن و خاموش کردن چراغقوه، صدای آن را به خوبی میشنوید. گاهی اوقات نیز به نقاطی میرسید که اجسام محدودی مشغول تولید صدا هستند. درنهایت صدایی که شما تولید میکنید، در اثر بازتاب محیط است که به شما استرس وارد میکند. بازی در این مورد بسیار هوشمندانه عمل کرده است.
طراحی بصری گمراه کننده
یکی دیگر از مواردی که شما را غرق اتمسفر بازی میکند طراحی بصری، هنری و زاویه دیداری بازی است. بازی Dreamcore نیز از این قضیه مستثنا نیست و تلاش کرده، خلاقیت خودش را خرج کند. داخل بازی یک افکت تصویری با عنوان VHS وجود دارد؛ که به صورت پیشفرض در بازی فعال است. این افکت که در اصل، ظاهر ویدیوهای نواری سابق را دارد تصویر بازی را به نحوی تار میکند، که شما احساس کنید داخل چنین فیلمهایی حضور دارید. سازندگان با این کار میخواستند، یک تجربه تعاملی متفاوت برای شما ایجاد کنند. اما چند مشکل در این میان وجود دارد. در ابتدا باید بگوییم که این افکت تصویری VHS جوری بازی را تار میکند؛ که شاید افراد زیادی موقع بازی کردن دچار سردرد یا چشمدرد شوند.
این افکت جوری نیست که بتوانید آنرا شبیه به یک فیلم VHS بنامیم! با اینحال میتوان این افکت را خاموش کرد.
مشکل اساسی ما در این قسمت پدیدار میشود. زمانی شما این گزینه را خاموش میکنید، یک پیام روی صفحه نمایش داده میشود. سازندگان میگویند که شما با خاموش کردن گزینه VHS تجربه اصلی و واقع گرایانه بازی را از دست میدهید و بهتر است این کار را نکنید.
این پیام سازنده اما، کاملا تاثیرگذار و واقعی است. زمانی که این گزینه خاموش میشود گرافیک بصری بازی، کاملا مثل یک بازی عادی میشود و بخش قابل توجهی، از تجربه اصلی بازی از بین میرود. با این حال بازی از نظر گرافیک بصری در حالت عادی مشکلی ندارد. محیطها زیبا طراحی شدند و میتوان بدون این گزینه نیز تجربه مطلوبی از بازی داشت. اما این کار سازنده در این قسمت، دو ضربه به بازی وارد کرده است. آسیب زدن به چشم مخاطب، برای رساندن یک تجربه متفاوت و اصرار استفاده از آن، یک ایراد مستقیم به تیم طراح بصری بازی است. از آن طرف میتوان به فردی که این پیام را داخل تنظیمات بازی قرار داده، ابراز هم دردی کرد! چرا که او درست میگوید و با این کار، بخشی از تجربه بازی کور میشود. با این وجود اگر بتوانید این افکت تصویری را تحمل کنید، یک تجربه متفاوت از دیگر بازیها خواهید داشت.